اولين شب جمعه از ماه عظيم رجب را ليلة الرغائب گويند كه شبي با ارزش و با عظمت است و از دو جهت داراي اهميت است :

1. از اين جهت كه اصولاّ شب جمعه، خود داراي ويژگي و ارزش خاصي است و اعمال عبادي فراواني در آن وارد شده و زمان عبادت و مناجات و عرض حاجات با قاضي الحاجات است.

2. ماه رجب اولين ماه از ماه هاي حرام (ماه هاي حرام عبارتند از: رجب، ذي القعده، ذي الحجه، محرم) و ماه خدا و هنگام عبادت و دعا و استغفار است و رحمت الهي در اين ماه در حال ريزش و نزول است به همين جهت اين ماه را رجب الاصب گويند، چون"صب" به معناي رختن است. پس ليلة الرغائب شرافت و ارزش شب جمعه و ماه رجب هر دو را در خود جمع نموده پس ارزشي دو چندان دارد. كلمة "رغائب" جمع "رغيبه" به معناي چيزي كه مورد رغبت و ميل است و نيز به معناي عطا و بخشش فراوان مي باشند.

رجب`، ماه خداست؛ ماه پر بركتي است كه اعمال بسياري براي آن ذكر شده است. پيامبراكرم صلوات الله عليه فرمود: هر كس يك روز از ماه رجب را روزه بگيرد، مستوجب خشنودي خدا مي شود و غضب الهي از او دور مي گردد و دري از درهاي جهنم بر روي او بسته مي شود. اعمال ماه هاي رجب و شعبان، جهت آماده ساختن روح براي شركت در ميهماني ماه مبارك رمضان مي باشد. براي درك عظمت ماه رمضان بايد از قبل خود را آماده نمائيم

پيامبراكرم(ص) فرمود: ماه رجب، ماه استغفار امت من است. پس در اين ماه بسيار طلب آمرزش كنيد كه خدا آمرزنده و مهربان است.

در اين شب ملائك بر زمين نزول مي كنند. براي اين شب عملي از رسول خدا صلي الله عليه و آله ذكر شده است كه فضيلت بسياري دارد و بدين قرار است:

روز پنج شنبه اول آن ماه - در صورت امكان و بلا مانع بودن- روزه گرفته شود. چون شب جمعه شد. بين نماز مغرب و عشاءدوازده ركعت نماز اقامه شود كه هر دو ركعت به يك سلام ختم مي شود و در هر ركعت يك مرتبه سوره حمد، سه مرتبه سوره قدر، دوازده مرتبه سوره توحيد خوانده شود. و چون دوازده ركعت به اتمام رسيد، هفتاد بار ذكر` اللهم صل علي محمد النبي الامي و علي آله` گفته شود. پس از آن در سجده هفتاد بار ذكر` سبوح قدوس رب الملائكه والروح` گفته شود. پس از سر برداشتن از سجده، هفتاد بار ذكر` رب اغفر وارحم و تجاوز عما تعلم انك انت العلي الاعظم` گفته شود. در اينجا مي توان حاجت خود را از خداي متعال درخواست نمود. ان شاء الله به استجابت مي رسد.

پيامبراكرم صلوات الله عليه در فضيلت اين نماز مي فرمايد: كسي كه اين نماز را بخواند، شب اول قبرش خداي متعال ثواب اين نماز را با زيباترين صورت و با روي گشاده و درخشان و با زبان فصيح به سويش مي فرستد. پس او به آن فرد مي گويد: اي حبيب من، بشارت بر تو باد كه از هر شدت و سختي نجات يافتي. ميّت مي پرسد تو كيستي؟ به خدا سوگند كه من صورتي زيباتر از تو نديده ام و كلامي شيرين تر از كلام تو نشنيده ام و بويي، بهتر از بوي تو نبوئيده ام. آن زيباروي پاسخ مي دهد: من ثواب آن نمازي هستم كه در فلان شب از فلان ماه از فلان سال به جا آوردي. امشب به نزد تو آمده ام تا حق تو را ادا كنم و مونس تنهايي تو باشم و وحشت را از تو بردارم و چون در صور دميده شود و قيامت بر پا شود، من سايه بر سر تو خواهم افكند.

فاطمه فاطمه است يعني چه؟
هر گاه بخواهند كسي يا چيزي را ستايش يا نكوهش كنند, معمولاً آن را تشبيه به كس يا چيزي مي كنند كه آخرين مرحله كمال يا نقص را طي كرده است, مثلاً مي گويند: حضرت زينب (س) در نطق و بيان مثل پدر بزرگوارش علي بن ابي طالب (ع) بود, يا فلاني در قساوت قلب مثل شمر بن ذي الجوشن است, ولي اگر تمام مراحل كمال يا نقص را طي كرده باشد, مي گويند: چه بگويي در حق فلاني  نمي شود او را به كسي تشبيه كرد. خودش است. مثلاً خداوند متعال كمال مطلق است و هيچ چيزي مانند او نيست (ليس كمثله شيء و هو السيمع البصير);(1) بهترين تعبير اين است كه گفته شود خداوند, خدا است.
با توجه به مطالب فوق , گوينده (مرحوم دكتر علي شريعتي ) مي خواهد بگويد: حضرت فاطمه زهرا(س) در عبادت و عرفان و حلم و صبر و بردباري و زهد و تقوا و در همه صفات كماليه, به قدري پيشرفته و تكامل يافته است كه نمي شود او را به كسي تشبيه نمود و همانند ساخت و تنها بايد گفت : فاطمه فاطمه است. به تعبير ديگر گوينده مي­خواهد بگويد: اگر بگوييم زهرا دختر رسول اللّه (ص) است, همسر علي بن ابيطالب است, مادر حسنين و زينبين و..., حق فاطمه ادا نشده است. تنها تعبيري كه مي تواند عظمت و جلالت او را بازگو كند, اين است كه بگوييم فاطمه فاطمه است.
پي نوشت ها:
 1. شوري (42) آيه 11.